Toen ik op de Muurhuizen in Amersfoort werd geboren, woonden hier nog geen 90.000 mensen. Inmiddels gaan we richting het dubbele. Dat maakt de stad drukker, dat klopt. Maar het brengt ook veel voordelen met zich mee: meer voorzieningen, meer cultuur, meer bedrijvigheid en een levendige stad.
Ik zie Amersfoort graag als een grote huiskamer. Een plek waar mensen wonen, werken, elkaar ontmoeten en zich thuis kunnen voelen.
Maar een huiskamer moet wel groot genoeg zijn voor de mensen die er willen zitten.
Steeds meer mensen willen hier wonen. Jongeren die hier zijn opgegroeid willen blijven, starters zoeken een plek en nieuwe Amersfoorters willen zich hier vestigen. Maar die plek vinden wordt steeds moeilijker.
In discussies over woningbouw valt me iets op. Aan de participatietafel zitten meestal de mensen die er al wonen. Logisch. Maar de mensen die nog geen woning hebben, zitten daar bijna nooit. De starters, de woningzoekenden, de mensen die hier willen wonen maar geen plek kunnen vinden. Juist hun belang moet de politiek bewaken.
Participatie is belangrijk. Maar uiteindelijk moet de politiek ook het bredere maatschappelijke belang wegen. Niet alleen kijken naar hoe het vandaag is, maar ook naar wie er morgen een plek nodig heeft in onze stad.
Amersfoort mag daarin ook best een stevigere rol pakken. Wonen is te belangrijk om eindeloos vast te lopen in procedures. Soms moet een stad gewoon durven doorpakken. Een beetje Amersfoorts lef kan daarbij geen kwaad.
Dat betekent: blijven bouwen. Slim bouwen. Inbreiden, soms de hoogte in en de ruimte beter benutten. Daarbij moeten we ook eerlijk kijken naar hoe we onze schaarse ruimte gebruiken. In een groeiende stad kunnen we niet blijven doen alsof iedere woning automatisch twee parkeerplaatsen nodig heeft. Op plekken waar goed openbaar vervoer en deelmobiliteit beschikbaar zijn, kan de parkeernorm best omlaag.
Tegelijk gaat wonen over meer dan alleen een huis. Nieuwe wijken hebben groen nodig, plekken om te sporten, ruimte voor bedrijvigheid en cultuur. Een stad wordt pas levendig als mensen er niet alleen wonen, maar ook werken, elkaar ontmoeten en iets kunnen opbouwen.
Een stad moet leven.
Samen tegen saai, samen voor de stad.
Want Amersfoort is van ons allemaal.
Ook van de mensen die er nog willen komen wonen.